|
لحظه های حیات من 
|
بله بلاخره تولدم شد, امروز رسما من متولد شدم. از اول هفته اینقدر پیام تبریک دریافت کردم که کلی ذوق زده شدم. الان هم که دارم این پست رو میزارم از اول صبح اینقدر پیام تبریک اس ام اسی, اینترنتی و رو در رو دریافت کردم که نمیدونم چه طور از این همه لطف و محبت تشکر کنم یا چطور شکر گزار پروردگارم باشم. قراره با بچه ها بریم بیرون, عکسهاش رو به موقع میزارم. وای نمیدونین الان چی شد, نیم ساعت پیش یهو در اتاق تو اداره باز شد و یه کیک اومد داخل, خدایا همکارام سورپرایزم کردن. خیلی ممنون از بابت تمام لطفتون, فرزانه گل و مهربونم, زینب نازنین و عزیزم. ممنون و همه همکارای خوبم و رییس خوبم.
خداوندا ، در این سالی که در پیش است ، نمی دانم چه تقدیری مرا فرموده ای ، لیکن در آغاز طلوع روشن سالی که می آید، کمک کن تا رها سازم زخود، من کوله بار یک هزار و سیصد و افسوس هزار و سیصدو اندوه خدایا، مهربانم کن، تو چشمان مرا با نور خود بگشا ، تو لبخند رضایت را عطایم کن ، بفهمان زندگی زیباست خداوندا، تو راه سبز ایمان را نشانم ده، تو نیکی پیشه ام فرما ، که راه حق صبورانه بپیمایم ، و هرگز من نباشم از زیانکاران . رفیقا، مهربانا، عاشقم فرما، مرا در شط پر مهر گذشتت شست و شویم ده ، تو پاکم کن ، قرارم ده ، کریما، دست های گرم و لبخندی عطایم کن ، تو ای نزدیک تر از من به من اینک مرا دریاب ، پناهم ده عزیزا، پاسدار حرم هر لحظه ام فرما، تو ذکرت را عطایم کن، که با یادت دلم آرامشی یابد . حبیبا، قدردان خوبی ام فرما، تو ای گرداننده دلها و چشمانم ، توای تدبیر هر روز و هر شامم . تو چرخاننده احوال این دنیا بگردان حال من را سوی آن حالی که می دانی، تو آرامش عطایم کن ، تو ای آموزگار پاک خوبیها، تو راه مهرورزی را نشانم ده، بگیر این دست تنهای مرا در دست پر مهرت . طبیبا، ای که نامت مرهم دردم شفائی مرحمت فرما تو را می خوانمت اینک، اجابت کن مرا، ای منتهای راه رهجویان ، تو بر مینای این هستی ، رضا بودن عطایم کن که من همراه هر سختی، بجویم گوهر پنهان و زیبای گشایش را خدایا، مزه پاک عطش را بر لبان تشنه ام بنشان، بنوشان جرعه ای از آن طهور ناب روحانی ، مرا مست می جام حضورت کن برای محو تاریکی، بسوزان جهل من را، شعله ام گردان مرا در این سیه سودا، وین سرمای پرسوز و سکوت سایه های سرد، یاری کن و با تدبیر پر مهرت ، سحرگاهان سروش سبز سیمای سعادت ساز ساقی ، هدیه ام فرما برای مردمان خوب این وادی عطا فرما هزار امید هزار و سیصد آگاهی هزار و سیصدو هشتاد بهروزی هزار و سیصدو هشتاد و نه لبخند زیبا را ....
[ ۱۳۸۸/۱٢/٢٥ ] [ ۱٠:٢٩ ق.ظ ] [ آزی ]
[ نظرات () ]
خوب طبق معمول همیشه و همونطور که از اسم این پست مشخصه باز هم تولد داشتیم. تولد سپیده هیتاوی, پریسا, نغمه و زینب جلالزاده. که طبق معمول همیشه زینب خانم نیومده بود. در واقع ماه پیش تولدش بود که بازم نیومد. این دفعه تعدادمون از دفعات پیش بیشتر بود. من, زینب سبزه پور, نسیبه, فاطمه و دختر قشنگش جانان, نغمه, پریسا و سپیده به هر حال شب بسیار زیبایی داشتیم, کنار ژرفترین و زیباترین عظمت پروردگار, دریا.
هر چه سعی کردم نتونستم عکسها رو بزارم. چون تمامی سایتهای انتشار عکس در محیط وب (البته اون تعدادی که من میشناسم) فیلتر شده بودند. دریام بمان! مجال تبخیر نده این هم عکسهای تولد که به لطف داداش گل و مهربونم محمد تونستم بزارم رو وبم. ممنون عزیز من و امیدوارم همیشه خوشبخت باشی. ٨ فروردین روز بزرگیه برات و من از ته دل برای خوشبختیت ٢عا میکنم.
عکس آخری رو که مجبور به حذفش شدم , کنار کشتی ای گرفتیم که به خاطر توفان چند هفته پیش با شدت زیاد خورده بود به ساحل, هنوز هم نیامدن که برش دارن. فکر کنم میخواد تبدیل بشه به یه جاذبه گردشگری شایدم مکان توریستی. خوش به حال مسافرای نوروزی.
[ ۱۳۸۸/۱٢/۱٥ ] [ ٧:۳۸ ق.ظ ] [ آزی ]
[ نظرات () ]
|
درباره وبلاگ  "من از 13 خرداد ماه 1384 تو آموزشگاه فرهنگ درس میدم. سال هایی پر از خاطره و اینجا باغ خاطرات من بود با دانش آموزام که به اتمام رسید و حالا من هر از گاهی از دلنوشته هام برای پر کردنش استفاده می کنم و از خاطراتم در یک آموزشگاه دیگه به نام تهران" |
HAPPY NEW YEAََR
